Sizinle konuştuğumda, çocuklarınıza ne öğreteceğinizi ve bunu
nasıl yapacağınızı söylüyorum.
Çocuğumun düşünen bir çocuk olmasını istedim.
(Eski dil kullanıyorum)
Çocuğumun yaratıcı bir çocuk olmasını istedim.
Bu yüzden kendime 'Yaratıcılık nedir?' sorusunu sormak zorundaydım.
Eğer bu sorunun cevabını bilmezsem, çocuğumu yaratıcı bir çocuk olması için yönlendirezdim.
Şöyle yaptım:
Dört yaşındayken bana geldi ve dedi ki;
'Babacığım, oyuncak arabamın tekerleği çıktı.'
Ben de 'Çıktıysa çıktı,' dedim ve bozulan arabayı çöpe atıp
kitabımı okumaya devam ettim.
Sonra onu izlemeye başladım.
alt dudağını büküp duruyordu.
ve 'Ne oldu?' diye sordum. 'Sen onu çöpe attın!' dedi.
'Sana tekerlekleri çıkmayan oyuncaklardan alacağım' dedim.
O da 'Belki tamir edebilirim' diye cevap verdi.
Oyuncağı aldım ve ona uzattım.
Kanepede oturdu ve tekerleği takmaya çalıştı
biraz uğraştıktan sonra
sadece bir kaç dakika içinde takmayı başardı.
Sonra onu aldım, kucağıma oturttum ve...
'Harika! Bunu nasıl yaptın?' diye sordum.
'O kadar da küçük değilim!' dedi.
'Ama nasıl yaptın?' diye tekrar sordum.
'Şu dışarı çıkan teli görüyor musun?' dedi. 'Evet.'
'Tekerleklerdeki deliği görüyor musun?'
İsimlerini bile bilmiyordu.
'Deliğe bastırdım, bastırdım, bastırdım, sonunda girdi.'
'Bu muhteşem.' dedim.
Eğer siz sürekli 'işte, baban senin için bunu tamir etsin
bırak bunu baban yapsın, bırak onu annen halletsin" derseniz
çocuklarınızı düşünmelerine gerek kalmayan kocaman bir
balonun içine hapsetmiş olursunuz.
Eskiden eve koşarak gelir
küçük kızıma gider ve 'Bana ne getirdin?' derdim
'Sana hiçbir şey getirmedim. Ben çok küçüğüm.' derdi.
Çocuklar sizi hep kendilerine bir şeyler getiren biri olarak görür
işte bu yüzden, kızım üç yaşındayken, atölyeme geldi ve
ben bir cıvata anahtarını cıvatasına ters bir şekilde koydum
Bunun ne demek olduğunu biliyor musun?
Cıvataya takılı anahtar ters yönde duruyor?
Cıvata... Anahtar...
sonra işime devam ettim... ve sonra anahtarı yine ters koydum.
Beni izliyor.Çok bariz.
Küçük elleriyle hemen anahtarı aldı. 'Bu böyle yapılmaz.'
'Öyle mi?' Yine ters yönde, hiçbir işe yaramıyor.
'Sana göstereyim.' Anahtarı doğru bir şekilde yerleştirdi
Bu şekilde davrandım ki, bana hayranlık duymasın.
'Babam her şeyi bilir' ama 'bazen hiçbir şey bilmez'.
Eskiden çocuklarıma gelir ve onlara sorular sorardım:
'Bu kapıyı takamıyorum. Ne önerirsin?'
'Şey, ben küçüğüm
sanırım eğer kapının altına bir parça tahta koyup
kaldırırsan eşikle eş yükseklikte olur.'
Sadece onlara bir fırsat verin.
Geleceğin çocuklarına sorumluluk verilecek
ve kendi işlerini kendileri görecek.
Bir çocuk, ormana gittiği zaman
deredeki yaşam hakkında bir çok şey bilıyor olacak.
Başka bir çocuk bitkileri bilirken bir diğeri bulutlar hakkında bilgi sahibi olacak.
Her çocuk sırayla liderlik yapacak.
Böylelikle kalıcı bir lider olmayacak.
Liderliğin dönüşümlü olması çocuklar için daha iyi.
Bunu anlıyor musunuz?
Lider olmak istemiyorum.
Size birşeyleri düşünmeniz için araç gereç vermek istiyorum.
Şimdi başka insanlar üzerinde çalışmanız gerek.
Ya birisi sizinle aynı fikirde değilse?
Sadece 'Ona nasıl ulaşacağımı bilmiyorum.' deyin.
Bu kadar.
Gördünüz mü? Ona isim takabilirsiniz...
Sadece 'Ona nasıl ulaşacağımı bilmiyorum.' deyin
İnsanlarla tanıştığımda, onlara ulaşamazsam
farklı bir yoldan yakınlaşmayı deniyorum.
Eğer bu da işe yaramazsa, başka bir yol deniyorum
ve ertesi hafta daha farklı bir yolla geri dönüyorum.
Annem ve Japon bir çocuk üzerinde mantığımı kullanmaya çalıştım,
işe yaramadı.
Akıl ve mantık insanları değiştirmez.
İnsanları değiştiren şey, kendi şartlarında onlara ulaşabilme yeteneğinizdir.